Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/11584 K.2024/5775

¸

T. C.

YARGITAY

3. CEZADAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİL Â M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2019/289 E., 2020/524 K.

SUÇ

Terör örgütü propagandası yapmak

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2018 tarihli ve 2017/452 Esas, 2018/416 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2020 tarihli ve 2019/289 Esas, 2020/524 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; 1.Paylaşım tarihinden sonra kanun değişikliğine gidildiğine, bu nedenle her iki duruma göre ayrı ayrı değerlendirme yapılması ve lehe kanunun uygulanması gerektiğine, 2.Yapılan paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, 3.Sanığın şiddeti teşvik etme veya meşru gösterme amacının olmadığına, 4.Sanığın suç kastının bulunmadığına, 5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafında istinaf nedenleri yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Tek sosyal medya paylaşımı nedeniyle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılan sanık hakkında, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan "sanığın suç kastının yoğunluğu dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılmadığından" şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirim nedenleri

nin uygulanmaması suretiyle aynı Kanun'un aynı maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi,

3.Kabul ve uygulamaya göre de;

Müsnet suç kapsamındaki hükme esas alınan paylaşım tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “19.05.2012” yerine “19.02.2017" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.10.2020 tarihli ve 2019/289 Esas, 2020/524 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.