Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/14287 K.2024/14625

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi gereğince duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2 inci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açmaksızın evrak üzerinde ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü kaldırılarak delil değerlendirilmesi yapmak suretiyle ve İlk Derece Mahkemesinin delilleri hatalı değerlendirildiğinden bahisle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı ise de; 5271 sayılı Kanun’un 290 ıncı maddesinde yer alan ''sanığın yararına olan hukuk kurallarına aykırılık, sanık aleyhine hükmün bozdurulması için Cumhuriyet savcısına bir hak vermez.'' şeklindeki hüküm gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçenin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,