Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/14938 K.2024/5210

Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen ve süresinde kanun yoluna başvurulmadığı için kesinleşen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesine istinaden geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla yapılan ön inceleme neticesinde gereği görüşülüp düşünüldü:

7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkra ile, "İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir" hale getirilmiş, terör örgütünün propagandasını yapmak suçu da anılan suçlar arasında sayılmıştır. Aynı kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin (1)/f fıkrasında da.

"286 ncı maddenin üçüncü fıkrasında yapılan düzenleme, bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren on beş gün içinde talep etmek koşuluyla aynı suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanır." denilerek anılan normların, esas itibariyle olağan kanun yolu açık olmasına rağmen öngörülen süre ve usül şartlarına uyulmaması nedeniyle kesinleşen ilk derece mahkemesi hükümlerini değil ve fakat niteliği itibariyle kesin olan bölge adliye mahkemeleri kararlarını temyizi kabil hale getirdiği açıktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğnde; terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan sanık hakkında İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2018 tarihli ve 2018/168 Esas, 2018/55 sayılı, süresinde kanun yoluna başvurulmadığı için 26.11.2018 tarihinde kesinleşen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesine istinaden geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen 15 günlük yasal süre içerisinde doğrudan temyiz edildiği görüldüğünden temyizi mümkün olmayan hüküm ile ilgili talebin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.