Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/16203 K.2025/9751

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Her ne kadar, Amasya Cumhuriyet Başsavcılığı Devletin Güvenliği ve Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçları Soruşturma Bürosunun 11.03.2022 tarih ve 2021/7311 sayılı yazısı ekinde, başka dosya sanığı Sadrettin Demir'in sanık hakkındaki beyan ve teşhislerini muhtevi tutanak temyiz aşamasında dosya arasına alınmış ve bu hususun, CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafisine okunup diyeceklerinin sorulması gerekse de, hem sanığın etkin pişmanlık kapsamında ikrara yönelik beyanları ile sanığın bu yöndeki beyanlarını doğrulayan tanık anlatımları karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak,

kesin ve inandırıcı kanıtlar elde edildiği gözetilip mevcut delil durumuna göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden hem de aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, mahkûmiyetine hükmedilen sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin Kanun'a uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdanî kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanunî bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Sanığa silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen temel cezanın 3713 sayılı TMK m. 5/1. uyarınca artırılması sırasında, artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan Kanun maddesinin fıkrası belirtilmeksizin aynı Kanun'un 5. maddesi olarak gösterilmesi ile Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararıyla 5237 sayılı TCK madde 53/1'deki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle, bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi;

Kanun'a aykırı olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK m. 302/2 uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeden m. 303/1 uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ikinci fıkrasındaki “3713 sayılı Kanun'un 5. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım bütünüyle hükümden çıkarılarak yerine, "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli,