Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/1646 K.2024/4056

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen düzeltilerek esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/158 Esas, 2018/241 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 51 inci maddesinin birinci, üçüncü ve yedinci fıkrası,

63 üncü maddesi ve 221 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve erteleme kapsamında 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, etkin pişmanlık hükümleri kapsamında da 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/386 Esas ve 2019/551 sayılı kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.01.2022 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özet olarak;

1. Sanığın aşamalardaki savunmalarında samimi ve ayrıntılı şekilde örgütle iltisakına ilişkin her şeyi anlattığına,

2. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi, aksi takdirde herhangi bir suça iştirak etmeyen ve kendiliğinden gelen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin üçüncü fıkrası yahut aynı maddenin dördüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanması gerektiğine,

3.Lehe delillerin değerlendirilmediğine, delillerden ziyade varsayıma dayalı olarak yargılama yapıldığına,

4. İsabetsiz şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi hata, infaz aşamasında gözetilebilecek konu ve düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hükümden sonra 24.02.2021, 15.01.2019 ve 16.11.2018 tarihlerinde UYAP sistemi üzerinden dosyaya gelen sabit/ ankesörlü hatlardan tekil ve ardışık şekilde arama kayıtlarına ilişkin tutanaklar, 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunup diyeceklerinin sorulmaması, sair delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu görüldüğünden, sonuca etkili bulunmamış olup;

Suç tarihinin, sanığın yakalanması suretiyle temadinin kesildiği "05.06.2018" tarihi yerine, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında "06.06.2018" şeklinde, İlk Derece Mahkemesi karar başlığında ise "15.07.2016" şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hatalar olarak değerlendirilmiştir.

Adli emanetin 2018/2362 ve 2019/63 sırasına kayıtlı emanet eşyaları hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/386 Esas, 2019/551 sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Edirne