Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/1656 K.2024/8878

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın.

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun)’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz taleplerinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/167 Esas, 2018/25 sayılı kararıyla sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele

Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve dokuzuncu fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.03.2019 tarihli ve 2018/2219 Esas ve 2019/193 sayılı kararıyla, sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına dair hüküm fıkrasının tümüyle hükümden çıkartılması yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca düzeltilerek ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.01.2022 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri özet olarak, 1. Sanığın geçim temini amacıyla ilgili dönemde kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren işyerlerinde SGK kayıtlarının bulunduğuna, bu işyerinde çalışanların baskılarıyla rızası dışında söz konusu paylaşımları yaptığına,

2. Aksinin kabulü halinde de paylaşımların yorum yapılmadan paylaşılması nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, sanığın mahkumiyetini gerektirir delil bulunmadığına, 3. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesince sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması talep ve mütalaasıyla düzenlenen iddianamenin kabulü neticesinde yürütülen yargılamada, sanığın eyleminin terör örgütü propagandası suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkumiyet kararı verilmiş ise de.

5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir” hükmü uyarınca; dava konusu yapılacak eylemin, sevk maddeleri ile birlikte, bağımsız olarak iddianamede gösterilmesi gerektiği ve atılı suçtan açılan terör örgütü propagandası yapma suçuna dönüşmeyeceği dikkate alınarak, terör örgütü propagandası yapma suçundan açılmış bir dava bulunmaması karşısında, bu suçtan dava açılması sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Anayasa'nın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 230 uncu fıkrası uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin nelerden ibaret olduğunun tartışılması, sanığın hangi paylaşımlarının propaganda suçuna sübut verdiğinin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında ayrı ayrı bağ kurulması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Suçun basın ve yayın yoluyla işlenmesi sebebiyle sanığın cezası yarı oranında arttırılırken, uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi olarak gösterilmemesi,

c) İlk Derece Mahkemesince tayin edilen temel cezadan zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılırken, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapıldığının belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama maddesinin yalnızca "TCK'nın 43 üncü maddesi" olarak gösterilmekle yetinilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR