KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2022/18489 E., 2025/9446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1958 E., 2020/983 K.
- İlk derece mahkemesi
- Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/142 E., 2019/339 K.
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4, 62/1, 53, 221/5, 58/9, 63. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
İstikrar kazanmış yargısal kararlarda (Ceza Genel Kurulunun 19.02.2008 gün ve 346-25, 03.02.2009 gün ve 250-13 ile 29.09.2009 gün ve 130-213 sayılı kararları vb.) açıkça belirtildiği gibi; şartlı bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
objektif şartların (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarı, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmama, zararın giderilmesi) varlığı halinde, 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re’sen, bu değişiklikten sonra ise sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine dair bir beyanının olmaması halinde,
mahkemece diğer kişiselleştirme hükümleri olan seçenek yaptırımlara çevirme ve ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde öngörülen objektif ve sübjektif şartlar denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/18489, K. 2025/9446, 24 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama