Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/19135 K.2024/9227

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/467 Esas, 2019/86 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2019/721 Esas, 2020/138 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.02.2022 tarihli, hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 1.Sanık hakkında terör örgütüne mensup olduğuna ilişkin ihbarlar bulunduğuna, 2.Tanık beyanına göre sanığın terör örgütünün pikniklerine katıldığına, 3.Sanığın sohbet abisi olan şahıs ile HTS irtibatının bulunduğuna, 4.Sanığın ... katılım hesabı açtığına, 5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığa isnat olunan silahlı terör örgütüne üye olma ve silahlı terör örgütüne yardım etme suçunun sabit olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığa ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığının veri inceleme raporunda "zümre başkanı ... bey" ve "öğretmeni Halil bey" olarak kayıtlı olan şahısların açık kimliklerinin tespit edilip edilmediğinin ilgili birimlerden sorulması, kimlik bilgilerinin tespit edilmiş olması halinde ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılmak suretiyle haklarında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp

alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler, ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde mahkemede tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması,

2.Sanık hakkında soruşturma aşamasında dosyaya gelen ihbarlara ilişkin ihbarcıların açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek tanık olarak dinlenilmeleri,

3.UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise sanık hakkında beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ile tüm bu delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu, bu yönüyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiğinin gözetilmesi,

4.Kabul ve uygulamaya göre de,

Gerekçeli karar başlığında; sanık hakkında beraat kararı verilmesine karşılık 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç tarihinin ve yerinin yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR