Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/19265 K.2025/14360

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmıştır. Ancak;

Sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221/4-2. cümlesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 221/4. maddesi olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler açıklanan gerekçeyle yerinde görüldüğünden 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince gereği hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükmün (4) ile belirtilen fıkrasından "TCK’nın 221/4. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 221/4- 2.cümlesi" yazılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak,