Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/19458 K.2025/11250

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Kısa kararın üçüncü fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 221/3. Maddesine ilişkin yasal düzenlemenin yazılmasına karşın aynı Kanun'un 221/4. Maddesinin uygulanması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2. Sanık hakkında 5271 Sayılı Kanun'un 231/8. Maddesine 6545 Sayılı Yasanın 72. Maddesiyle 28.06.2014 tarihinde eklenen düzenlemeden önceki tarihte verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu düzenlemeden sonra ilk kez verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel oluşturmadığı gözetilmeksizin, başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

3. Kabul ve uygulamaya göre de;

a. Etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi yerine "TCK'nın 221/4 maddesi" olarak gösterilmesi,

b. TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun hapsi ertelenen sanık hakkında uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,