Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2087 K.2024/8466

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.01.2020 tarihli ve 2018/1036 Esas, 2019/823 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair 18.12.2019 tarih 2018/1036 Esas, 2019/823 sayılı Kararının sanığa usulüne uygun biçimde tebliğ edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nın 291 inci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulmadığı, sanığın 15.01.2020 tarihinde temyiz dilekçesi ile yasal süresinden sonra söz konusu kararı temyiz ettiği, bölge adliye mahkemesince 15.01.2020 tarihinde verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek karara karşı sanığın süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

sanığın temyiz dilekçesini 5271 sayılı CMK'nın 291 inci maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra 15.01.2020 günü sunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine ilişkin verilen 15.01.2020 tarihli ek karar usul ve yasaya uygun bulunmuştur.

II.KARAR