Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2113 K.2024/8469

yapma

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli 2017/79 Esas, 2018/342 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05/12/2019 tarihli 2018/462 Esas, 2019/1141 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 02/01/2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın hükme karşı temyiz sebepleri özetle; 1- Tanıkların çoğunun aleyhine beyanda bulunmadığına, aleyhe beyanda bulunanların da beyanlarını kabul etmediğine, 2-Kendisinin bipolar bozukluğunun bulunduğuna, o sebeple bazen garip davranışlar sergilediğine, 3-Bylock gibi gizli haberleşme programlarını kullanmadığına, örgütün eğitim kurumlarında okumadığına, herhangi bir şekilde örgütsel bir faaliyette bulunmadığına, 4-Hakkında verilen beraat kararının ilgili maddenin (e) bendinden değil (b) bendinden olması gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkındaki tanık beyanlarından örgütsel eylemlerine ilişkin bir bilginin bulunmadığı, veri inceleme raporunda kodlamanın AD şeklinde olduğu, bu kodlamanın "Emniyet içindeki FETÖ yapılanmasının etki alanı dışındaki kişileri" ifade ettiği gözetildiğinde somut olayda atılı suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olduğu anlaşılan sanık hakkında,

"yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması" nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden "yüklenen fiilin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması" nedeniyle aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca karar verilmesi dışında sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05/12/2019 tarihli 2018/462 Esas, 2019/1141 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde " hükmün 1 inci fıkrası " üzerine atılı suçları işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2 (e) " ibarelerinin çıkarılarak yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b" ibarelerinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.