Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/21260 K.2024/7037

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2020 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/541 Esas, 2019/52 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/649 Esas, 2020/656 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/649 Esas, 2020/656 sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.03.2022 tarihli ve ret ile ek kararın onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin ek karara karşı temyiz sebepleri özetle;

1.Temyiz başvurusunun süresinde yapıldığına, ancak UYAP sistemindeki hata nedeniyle dilekçenin sisteme yüklenmediğine,

2.Temyiz talebinin kabulüne, kararın bozulması talebine,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen terör örgütü propagandası yapmak suçundan İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan yargılama sonunda, ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen gerekçeli kararın, sanık müdafiine 25.11.2020 tarihinde usulüne uygun olarak elektronik tebligat ile tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiince 15.12.2020 tarihinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen yasal süreden sonra gerekçeli temyiz layihası sunulduğu görülmekle;

kanun yoluna başvurma hakkı olup, hükmün gerekçesinden haberdar edilmeyen sanığa, Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih 2019/16-573 Esas ve 2022/119 sayılı kararında açıklandığı üzere Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmesi gerektiğine yönelik kararı göz önünde bulundurularak,

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03.11.2020 tarih ve 2019/649 - 2020/656 sayılı gerekçeli kararının tebliğ edilmesi sağlanıp temyiz talebinde bulunulması halinde temyiz dilekçesinin dosya arasına eklenip gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin ek karara ilişkin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/649 Esas, 2020/656 sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,