Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/22740 K.2024/9077

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2020 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar ile 20.11.2020 tarihli temyiz başvurusunun süre yönünden reddine dair ek karara yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; verilen kararların.

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.11.2019 tarih ve 2019/380 Esas, 2019/502 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Kanun'un 7 nci

maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 gün ve 2019/537 Esas ve 2020/273 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, 20.11.2020 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.04.2022 tarihli ve ek kararın onaması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz istemi özetle; 1-Tebligatın, Tebligat Kanunu'na aykırı olarak yapıldığına, 2-Yapılan paylaşımların cebir, şiddet ve mevcut potansiyel bir kitleyi harekete geçirmeye yetmeyeceği, söz konusu paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, 3- Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine, ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda A. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 gün ve 2019/537 Esas ve 2020/273 sayılı ek kararına karşı sanık müdafinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 gün ve 2019/537 Esas, 2020/273 sayılı kararı ile verilen esastan ret kararının, "Yeni Mah. 546 Sk. No: 10 .../..." adresi yerine "Yeni Mah. 546 Sk. No: 12 .../..." adresine 10.03.2020 tarihli ve ''Adreste muhatap hazır olmadığından birlikte oturan kız kardeşi M. F. imzadan imtina ettiğinden Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesine göre Yeni Mahalle muhtarının imzasına tebliğ edildi.

Kapısına tebligat haber kağıdı yapıştırıldı.'' şerhli tebliğ mazbatası esas alınarak 10.07.2020 tarihinde "temyiz edilmeden" açıklamasıyla karara "kesinleşme şerhi" verildiği; bu aşamadan sonra dosyaya vekâletname ibraz eden sanık müdafiinin usulsüz tebliğ iddiasıyla 12.09.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince, "istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği, ayrıca infaz aşamasında da sanığa 28.07.2020 tarihinde davetname gönderildiği ve gönderilen davetnamenin 26.08.2020 tarihinde sanığa usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği,

sanık müdafiinin herhangi bir havale tarihi olmayan dilekçesinde, dilekçe tarihi olarak 12.09.2020 yazılmış ise de dairece yapılan UYAP sorgulamasında dilekçenin 16.10.2020 tarihinde düzenlenmiş olduğu ve daireye de 16/10/2020 tarihinde gönderilmiş olduğu, temyiz talebinin CMK'nın 291/1-2 maddesinde düzenlenen onbeş günlük kanuni sürenin geçmesinden sonra 16.10.2020 tarihinde yapıldığı" kabul edilerek, CMK'nın 296/1 maddesi uyarınca ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği

anlaşılmakla;

İstinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın tebliğ mazbatasında yer alan adresin ve davetnamede yer alan adresin sanığın savunmalarında bildirdiği "Yeni Mah. 546 Sk. No:10 .../..." adresinden kısmen farklı olduğu gibi mernis adresiyle de uyumlu olmadığı ve yapılan tebliğ işleminin usûlüne aykırı olduğu ayrıca davetname ekinde gerekçeli kararın yer almaması nedeniyle sanığın karar içeriğinden haberdar olmadığı anlaşılmakla; öğrenme üzerine sanığın kendi seçtiği müdafii tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu tebliğnameye aykırı olarak oy birliği ile kabul edilmekle;

Sanık müdafiinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 gün ve 2019/537 Esas ve 2020/273 sayılı ek kararına karşı yapmış olduğu başvurunun kabulüyle EK KARARIN KALDIRILMASINA,

B. Terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hüküm ile ilgili istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı sanık müdafiinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 gün ve 2019/537 Esas ve 2020/273 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,