Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/23451 K.2024/13815

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 231/8 inci maddesi hükmüne göre sanık hakkında başka bir hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının denetim süresinde tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla, mahkemenin karar tarihi itibariyle sanık hakkında devam eden bir denetim süresinin bulunmamasına rağmen, ilgili maddeye yanlış anlam yüklenerek yasal engel sebebiyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,