Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/24990 K.2023/8756

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2019 tarihli ve 2018/409 Esas, 2019/370 ... kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.12.2020 tarihli ve 2019/209 Esas, 2020/531 ... kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcsının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.04.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluştuğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1-)Dosya üzerinden yapılan incelemede; sanığın örgütün gerçek yüzünün ortaya çıkmasından sonra örgüte ait evlerde kalması, kendisine bağlı ve sorumluluğunu yürüttüğü örgüt evlerinin bulunması, kaldığı bu evlerde ev ablası olarak faaliyet yürütmesi, evlerin mali sorumluluğunu üstlenmesi, bu kapsamda örgüt evinde ele geçirilen defterin sanığın kendisine ait olduğunu kabul ettiğini savunması, tanık M.

G. nin sanığın ev ablalığı yaptığı 2015-2016 yılları arasındaki dönemde haftada bir kez olmak üzere örgütsel sohbet toplantısı düzenlediğini beyan etmesi karşısında, sanığın tevil yollu savunması ile de doğrulanan tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2-)Silahlı terör örgütüne üye olduğu ve incelenen dosya kapsamı ve delillere göre yakalandıktan sonra yargılama aşamasında örgütte kaldığı süre ve konumu itibarıyla örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer örgüt mensupları ile ilgili verdiği bilgilerin niteliği ve faydalılık derecesi nazara alındığında TCK'nın 221/4-2 nci cümlesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin de tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR