KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2022/25717 E., 2024/17630 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2558 E., 2020/1491 K.
- İlk derece mahkemesi
- İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/493 E., 2019/313 K.
- Suç
- Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme
- Hüküm
- TCK’nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62 ve 53. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Sanık hakkında "silahlı terör örgütüne yardım etme" suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmemesi,
2-Sanığa verilen temel cezanın 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin fıkra belirtilmeksizin aynı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/25717, K. 2024/17630, 10 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama