Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/26153 K.2024/15812

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanığın örgüte yardım etme kastıyla hareket ettiğine, dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de;

A.Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.06.2014” yerine "22/01/2019" olarak gösterilmesi,

B.Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin atıf maddesi olarak gösterilmesi gerekirken yalnız TCK'nın 220/7. maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi,

C.Somut olayda uygulama yeri bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,