Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/26615 K.2025/17932

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedeni bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

1- 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a maddesinde bölge adliye mahkemelerinin hangi hallerde duruşma açmaksızın ilk derece mahkemesi kararlarını düzelterek esastan reddine karar verebileceklerini düzenlediği, bu madde kapsamında sanık hakkında cezanın bireyselleştirilmesini düzenleyen TCK'nın 61. maddesine göre cezanın duruşma açmaksızın indirilmesini öngören herhangi bir düzenleme bulunmadığı, bu halde 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince duruşma açılıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin ikinci fıkrası gereğince ilk derece mahkemesi hükmü kaldırarak yeniden hüküm kurulması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açmaksızın evrak üzerinde ilk derece mahkemesince 6 yıl olarak belirlenen temel cezanın 5 yıl olarak belirlenmesi,

2- Kovuşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini beyan ederek örgüt ve kişisel faaliyetleri ile ilgili bir takım bilgiler veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik araştırma ile etkin pişmanlık hususu da tartışmasız bırakılarak yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,