Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/28014 K.2025/17783

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sonradan gelen diğer deliller itibariyle askeri mahrem yapıda görevi aldığı anlaşılan ancak, sohbetlere katılma ve By Lock kullanma dışında faaliyeti olmadığını bildiren ve konumu itibariyle son derece sınırlı sayıda örgüt mensubu hakkında bilgiler veren sanık hakkında, TCK’nın 221/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken cezasından 2/3 oranında indirim yapılarak ve TCK'nın 61. madde uyarınca temel cezasının teşdiden uygulanması gerekirken alt sınırdan uygulanarak noksan cezaya hükmolunması aleyhe temyiz bulunmadığından eleştiri konusu yapılmak ile yetinilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, belirtilen eleştiri dışında yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz talebinin esastan reddine ancak;

1. Sanık hakkında belirlenen cezadan TCK'nın 221/4. fıkrası gereğince indirim yapılması sırasında uygulama maddesi olarak aynı Kanun’un ikinci cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesinin gösterilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi gereğince de tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların 5271 sayılı CMK'nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan.