Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2849 K.2024/8900

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.01.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2019/1132 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı Kanun'un Geçici 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca "itiraz" olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR