KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2022/32284 E., 2022/5877 K.·İncelenen Kararın;
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarih ve 2018/227 - 2018/328 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- Sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma
Temyiz edenler : Sanık müdafileri
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Tüm dosya kapsamına göre; sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre üyelik suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik yok ise de; hüküm verildikten sonra temyiz aşamasında 18.07.2022 tarihinde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istediğine dair dilekçe vererek bir kısım beyanlarda bulunan sanık hakkında TCK’nın 221. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlıktan faydalanma şartları açıkça anlatılmak suretiyle, beyanının teferruatlı olarak alınması, gerekirse ismini verdiği şahıslarla ilgili kolluk marifetiyle araştırma yapılıp teşhis yöntemine başvurulması, verdiği bilgilerin sanığın örgütte geçirdiği süre
ve konumu itibariyle yeterli olup olmadığı da değerlendirilerek, sanık hakkında TCK'nın 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılıp sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/32284, K. 2022/5877, 11 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama