Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/33122 K.2025/23909

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü: Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Esasa ilişkin mütalaanın sunulduğu 13.11.2019 tarihli karar duruşmasında mahkemece, sanık ve müdafiinin mütalaaya karşı ve esasa ilişkin son savunmaları alınmadan, yokluklarında sanığın mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında.

5271 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi, Anayasa'nın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak;

adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanık müdafiinin mazeret talebinin reddine karar verilmiş ise de sanık ve müdafiine gerekli ihtarat yapılmadan, sanık ve müdafiinin yokluklarında mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü, 188 inci maddesinin birinci, 197 nci maddesinin birinci ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) fıkralarına muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,