Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/33279 K.2023/3440

Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli ve...Karar sayılı ek kararın; temyizi talep edilen kararın Bölge Adliye Mahkemesinin kararı olması nedeniyle temyiz talebi hakkında ek karar verme görevinin Bölge Adliye Mahkemesinde olduğu anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve... sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08/10/2020 tarihli ve ...sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.07.2022 tarihli red görüşünü içerir tebliğname Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; kararın kendisine tebliğ edilmediğine, kararı öğrendiği anda temyiz ettiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesine ve temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Ek karara ilişkin temyiz talebi yönünden

a) Sanık müdafinin 04.11.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı temyiz etmediği, sanığın kararı 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen süreden sonra 17.03.2021 tarihinde temyiz etmesi üzerine, Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesince aynı Kanunun 296/1. maddesi gereğince 22.03.2021 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/573 esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği,

sanığın kararı öğrenme tarihinden sonra 17.03.2021 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanunu yolu başvurusunun süresinde yapıldığı ayrıca temyizi talep edilen kararın Bölge Adliye Mahkemesinin kararı olması nedeniyle temyiz talebi hakkında ek karar verme görevinin Bölge Adliye Mahkemesinde olduğu anlaşılmakla, Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar hukuki değerden yoksundur.

b) (a) bendinde açıklanan nedenlerle tebliğnamede red isteyen görüşe iştirak olunmamıştır. B. Asıl karara ilişkin sanık müdafinin temyiz talepleri yönünden; Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/726 Esas, 2020/920 sayılı Kararında sanıkca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Batman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...