Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/34630 K.2023/4522

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2018 tarihli ve 2017/257 Esas, 2018/31 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2018/913 Esas, 2018/771 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 23.11.2020 tarihli ve 2019/9966 Esas, 2020/5773 sayılı Kararı ile, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip,

UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerle birlikte temyiz aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan Ordu İl Emniyet Müdürlüğü KOM Şubenin 02.11.2020 tarihli ''sanıktan ele geçen cep telefonunda ByLock uygulamasına dair kalıntıların tespit edildiğini'' belirten dijital materyal ve teknik inceleme raporları duruşmada CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan,

gerekirse ifade yahut beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla bilgisine başvurulduktan sonra tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle dava dosyasının bozulmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/13 Esas, 2022/162 sayılı Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçunun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.09.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanığın Ordu'da yapılan örgütün finans toplantılarına katılanlar arasında yer aldığına; ByLock kullanıcısı olduğuna; Bank Asyada katılım hesapları açma ve para yatırma işlemleri bulunduğuna; örgüt hiyerarşisine dahil olmak suretiyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine ve bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; İlk Derece Mahkemesinin Kabulü ByLock kullandığı her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle kesin olarak tespit edilemeyen sanığın, bu örgütsel yapıyla alelade birine göre daha nitelikli temas içerisinde olduğu sabit ise de, bu örgütün hiyerarşik yapısı içerisinde yer aldığına ilişkin suçlamayı redde yönelik savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair, mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, net ve tam bir vicdani kanaat getirir delil elde edilmediğinden, sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı Kararında; ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda sanığın adına kayıtlı ve süreçte kullandığını beyan ettiği hattı ile IMEI numarası tespit edilen cihaz üzerinden ByLock kullanıcısı olduğu tespitinde bulunulduğu, ancak User ID numarası ile ByLock içeriklerinin henüz tespit edilemediğinin bildirilmesi karşısında, sanığın adına kayıtlı hattın ve bu hattan kullanılan cihaz ya da cihazların IMEI numarasına dair bilgileri içerir kayıtlar BTK'dan istenilerek, sonucuna göre ele geçen cep telefonunun IMEI numarası da belirtilmek sureti ile varsa bildirilecek olan IMEI numaraları ile birlikte ilgili birimlerden yeniden ByLock sorgulaması yaptırılarak;

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip;

ayrıca, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında başkaca bir beyan yahut ifade bulunup bulunmadığı araştırılıp, varsa bu beyan yahut ifadelerle birlikte duruşmada CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulup, gerekirse ifade yahut beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla bilgilerine başvurularak hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

... ... ... ... ...