Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/34693 K.2025/26355

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü: Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 esas, 2025/197 sayılı kararında belirtildiği üzere, bölge adliye mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâller 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e ve f bentlerinde sınırlı olarak düzenlenmiş olup bozma kararına karşı ilk derece mahkemesinin direnme hakkı bulunmadığı, bu kapsamda bölge adliye mahkemelerinin kanunda belirtilen sınırlı nedenlere özgülenmiş bozma yetkisinin sınırı aşacak şekilde kullanıldığı durumlarda ilk derece mahkemesince yapılacak işlemlerin görevsiz mahkeme tarafından gerçekleştirilmiş sayılacağı ve aynı Kanun’un 7. maddesi uyarınca bu işlemlerin hükümsüz olacağı hususu gözetilerek;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yürütülen yargılama sonucunda Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2018 tarihli ve 2017/257 esas, 2018/95 karar sayılı hükmü ile mahkûmiyet kararı verildiği, bu kararın istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 01.06.2020 tarihli ve 2018/1579 esas, 2020/773 sayılı kararı ile yukarıda açıklandığı üzere kanun hükümlerinin yanlış yorumlanması sonucu hükmün bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

ilk derece mahkemesinin 11.02.2021 tarihli kararıyla sanığın yeniden mahkûmiyetine hükmettiği, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/345 esas, 2021/530 sayılı kararıyla esastan reddedildiği,

sanık müdafiinin temyiz başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin anılan bozma kararı ile bozma sonrası kurulan hükümlerin hukuki değerden yoksun olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılıp taraflar çağrılarak deliller değerlendirilmek suretiyle aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca yeniden hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,