Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/38738 K.2025/21366

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1. Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan hükme karşı temyiz kanun yoluna başvurmak için sanık müdafiinin aynı gün süre tutum dilekçesi verdiği, gerekçeli kararın sanık müdafiine 12.07.2021 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz gerekçelerini içeren temyiz dilekçesinin CMK'nın 295/1. maddesinde belirtilen temyiz süresinden sonra 25.07.2021 tarihinde verildiği nazara alındığında; yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2. Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 esas, 2022/119 sayılı kararı gözetilerek, bölge adliye mahkemesi kararının sanık müdafiine tebliğ edildiği, sanık müdafiinin süresi içinde temyiz dilekçesi sunmadığı, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğ edilmediği, öğrenme üzerine sanığın 13.05.2025 tarihli dilekçesi ile temyiz kanun yoluna başvurduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, sanığın silahlı terör örgütüne üye olmasuçundan mahkumiyetine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;