Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/38846 K.2025/2325

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 07.06.2021 tarihli, 2019/1342 Esas 2021/895 sayılı kararının elektronik tebligat yoluyla 19.06.2021 tarihinde sanık müdafiine uygun olarak tebliğ edildiği, sanık müdafiinin ise CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük süreden sonra 08.07.2021 tarihinde temyiz başvurusu yaptığı, aynı tarihli ek karar ile sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği ancak.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olması ve dosya içeriğine göre gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmediği, sanığın kararı öğrenme tarihinden sonra 09.07.2021 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanun yolu başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,