Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/39809 K.2023/137

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kararın temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2019 tarihli ve 2017/86 Esas, 2019/148 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci

fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 nci maddesinin 9 uncu fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2019/1463 Esas, 2021/398 sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesi gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2022 tarihli ''ek kararın kaldırılması ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/9259 ve 2018/38070 soruşturma sayılı dosyaları kapsamında ifade veren ve istinaf aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan Ö. S. ve A. A.'nın dosya kapsamında tanık sıfatıyla dinlendikten sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulması'' görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

İstinaf Mahkemesi kararının kendisine ve avukatına tebliğ edilmeden tutuklanıp ceza evine gönderildiğine, Yargıtay tarafından kararın incelendikten sonra cezanın infaz edilmesi gerektiğine, otelde konakladığı şahıslarla ilgisinin olmadığına, gazetede gördüğü iş ilanı sonucu ve daha önceden kırtasiye tecrübesi olması nedeniyle iş başvurusunda bulunduğuna, o dönem FETÖ ile iltisakını bilmediğine, Bank ... hesabının maaş hesabı olduğuna, hesap hareketlerinin kredi kartına ilişkin olduğuna, sendika üyeliğinin kendisinden habersiz genel müdürlük tarafından yapıldığına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kendisine tebliğ edilmediğine,

avukatından kaynaklanan ihmalle kararın gecikmeli olarak temyiz edildiğine, infazın durdurulmasına, mahkumiyet kararının kaldırılarak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafiinin temyiz talebinin 18.05.2021, sanığın temyiz talebinin ise 07.07.2021 tarihli ek kararlar ile süresinde olmadığı belirtilerek reddine dair karar verildiği, bu ret kararına yönelik sanık müdafii tarafından herhangi bir temyiz talebinde bulunulmadığı, ancak hakkındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin mahkumiyet kararının kesinleşmesi ve infazı amacıyla 27.05.2021 tarihinde ceza infaz kurumuna alınması üzerine sanığın 05.07.2021 tarihinde ek kararla verilen ret kararına yönelik temyiz talebinde bulunduğu,

bu kapsamda tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan sanığın ceza infaz kurumuna girdiği tarih olan 27.05.2021 tarihi olacağı, bu kapsamda sanığın 05.07.2021 tarihinde yaptığı temyiz talebinin 15 günlük yasal süreden sonra olduğu anlaşılmakla ret kararına ilişkin ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki ek kararın kaldırılması ve hükmün bozulmasını isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli ve 2019/1463 Esas, 2021/398 sayılı ek kararınında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,