Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/4406 K.2023/1132

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2018/376 Esas, 2019/50 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddenin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/897 Esas, 2020/246 sayılı Karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir tebliğname ile daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; müvekkilinin üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin ByLock kullanmadığına, aksi kabul edilse dahi verilerin usulüne uygun bir şekilde ele geçirilmediğinden bu programın örgüt üyeliği suçu bakımından tek başına delil teşkil etmesinin mümkün olmadığına, ID'ye ait bir şifrenin bulunmamasının müvekkili tarafından bu programın kullanılmadığını ortaya koyduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock kullanıcısı olduğunun tespiti üzerine hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, ByLock sorgu raporları, CGNAT kayıtları, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

ByLock isimli programını 425916 ID numarası ile kullandığı dosyada bulunan tespit tutanakları ile sabit olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında ByLock kullanmadığı savunmuş ise de, gerek soruşturma aşamasında Emniyet Müdürlüğünden celp edilen yazı, gerekse kovuşturma aşamasında Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğünce celp edilen yazılarda sanığın yukarıda zikredilen 425916 ID numarası üzerinden ByLock kullandığı anlaşıldığından sanık savunmasına itibar edilmediği, ByLock içeriklerinin incelenmesinde.

ID'nin 425916, kullanıcı adının "CBN20" olduğu, alınan 5, gönderilen 2 mesajın bulunduğu, toplam mail sayısının 1068 olduğu, aynı grupta A.T., Y.S., H.E., İ.Y., F.Ş. adlı kişilerin bulunduğu, aynı grupta bulunan F.Ş. adlı kişinin bu ByLock kullanıcısını "İsa Coban cözüm fizik" takma ismiyle kaydettiği, mesaj içeriklerinde ''😀'', iyidir sen nasısın'' şeklinde yazı ve ibarelerinin olduğu anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Denizli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında da belirtildiği üzere ByLock programının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı nazara alındığında, sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin tespit ve değerlendirme tutanağının temin edilmesi karşısında sanığın ByLock programını kullanmadığına ilişkin savunmalarına itibar edilmeyerek atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemekle sair temyiz itirazları reddedilmiş ancak;

Sanığın temyiz aşamasında 30.11.2022 tarihinde sunduğu dilekçe ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak ve örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediğini bildirmesi karşısında, öncelikle sanığın duruşmada hazır edilerek etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları da anlatılarak ayrıntılı ifadesinin alınması, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2 nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR