Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/4956 K.2022/3778

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suçtan Elbistan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2014 tarih ve 2013/452 esas 2014/138 sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün CMK'nın 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." denildiği, bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, nihai bir hüküm değil, asıl hükmü askıda bırakan itiraza tabi bir mahkeme kararı olduğu,

sanık hakkında her ne kadar istinaf mahkemeleri faaliyete geçmeden önce 21.02.2014 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, 5235 sayılı Kanunun 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemelerinin, 07.11.2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20.07.2016 tarihinde göreve başladığı, somut dosyada Anayasa Mahkemesinin kararı üzerine yargılamanın yenilenmesi yoluyla dosya yeniden ele alınarak bu kez sanığın beraatine karar verilmiş ise de, bu kararın 08.01.2019 tarihinde yani bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonraki dönemde verildiği,

dosya kapsamının incelenmesinde bu sanık yönüyle daha önce Yargıtay