Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/5109 K.2024/12496

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın ise 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu,

260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü ve ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2016 Tarihli ve 2015/762 Esas, 2016/674 sayılı kararı ile Cumhurbaşkanına hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299 uncu maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2017 tarihli ve 2017/41 Esas, 2017/427 sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 2017/41 Esas, 2017/427 sayılı ve 02.10.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.12.2021 tarihli temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1.Yasa değişikliği nedeniyle kararın temyize tabi hale geldiğini, 2.Hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına, 3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan yargılama sonucunda, sanığın tekerrüre esas alınan ilamının birden fazla hükmü içermesi nedeniyle, bunlardan en ağır cezayı içeren hükmün esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olduğu belirtilerek ve sanık hakkında TCK'nın 53/1 inci maddesindeki haklardan yoksun bırakılması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin hak yoksunluğuna ilişkin 08.10.2015 gün ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3 maddesinin uygulanması" cümlesinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Ek Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararın kesin olması ve ayrıca temyiz talebinin süresi içerisinde yapılmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanunu’nun 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiş, ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

A.Sanığın Karara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2017 tarihli ve 2017/41 Esas, 2017/427 sayılı kararında ve 02.10.2019 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN VE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,