Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/5746 K.2024/3072

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2019/96 Esas, 2019/440 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62inci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine, sanık hakkında daha önceden Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih ve 2016/288 Esas, 2016/299 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinden sanık hakkında daha önceden verilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının düşülmesiyle neticeten sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2019/2009 Esas, 2020/1130 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1. Sanığın mükerrer bir şekilde tekrar işbu dava ile yargılanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eksik inceleme ve değerlendirme ile işbu davanın açıldığına, 3. Sanığın mahkûmiyeti ile daha sonrasında "ceza verilmesine yer olmadığına" kararı verilemeyeceğine, 4 .Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, temyiz nedenleri ve tüm dosya kapsamına göre. 1-Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 7/2 nci maddesinde; "(Değişik fıkra: 11.04.2013-6459 S.K./8. Md) Terör örgütünün; cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde propagandasını yapan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Bu suçun basın ve yayın yolu ile işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır. Ayrıca, basın ve yayın organlarının suçun işlenmesini iştirak etmemiş olan yayın sorumluları hakkında da bin günden beş bin güne kadar adli para cezasına hükmolunur.

Aşağıdaki fiil ve davranışlar da bu fıkra hükümlerine göre cezalandırılır: a) (Mülga bent: 27.03.2015-6638 S.K./10.md.) b) Toplantı ve gösteri yürüyüşü sırasında gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde. 1. Örgüte ait amblem, resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması, 2. Slogan atılması, 3. Ses cihazları ile yayın yapılması,

4. Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, İkinci fıkrada belirtilen suçların; dernek, vakıf, siyasî parti, işçi ve meslek kuruluşlarına veya bunların yan kuruluşlarına ait bina, lokal, büro veya eklentilerinde veya öğretim kurumlarında veya öğrenci yurtlarında veya bunların eklentilerinde işlenmesi halinde bu fıkradaki cezanın iki katı hükmolunur." Şeklinde düzenlenmiştir.

Propaganda; belli bir görüşün, ideolojinin toplum içinde yayılmasını, fikir ve kanaatlerinin kökleşmesini sağlamak için, bu amacın gerçekleşmesine yönelik olarak her türlü maddi ve manevi araca başvurarak telkin, teşvik ve etkide bulunmak olarak tanımlamak mümkündür.

Propaganda yapma fiilinden örgütün övülmesi, kişilerde örgüte sempati duyulmasını sağlayacak hareketler gerçekleştirilmesi, örgütün faaliyetlerine yakınlık sağlayacak duyguların yaratılması, örgüte karşı duyulan düşmanlığı ortadan kaldırılması sonucunu doğuran hareketlerin yapılması, örgütü iyi gösteren biçimde tanıtmak gibi faaliyetler anlaşılabilir.

Ancak bütün bu faaliyetlerin, maddenin son hali gereğince, "Örgütün, cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde" olması gerekir. Böylece maddenin yeni haliyle propagandanın yapılış şeklide sınır getirilmiştir. Propagandanın örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini ya meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekir.

Bu durumda her türlü propaganda fiili bu suçun oluşması için yeterli olmayacak ancak maddede sayılan alternatif niteliklere sahip olan propaganda fiilleri suç teşkil edecektir. Propagandanın bu niteliklere sahip olup olmadığı ise her somut olayda hakim tarafından değerlendirilecek bir husustur. Örgütün propagandasının belirli bir şekilde yapılması şart değildir. Yazılı, sözlü fiillerle olabileceği gibi, gösteri, protesto vb. yollarla yapılması da mümkündür.

Bu suç ancak kastla işlenebilen suçtur; taksirle işlenemez. Özellikle maddenin son halinden sonra bu suçun olası kastla işlenemeyeceğini hatta doğrudan kastla işlenebileceğini belirtmek gerekir. Zira failin propaganda yapmaktaki amacı örgütün iyi gösterilmesine, destek görmesine, örgütün toplum nezdinde benimsetilmesine yönelik olmalıdır. Tüm bu açıklamalar kapsamında somut olay değerlendirildiği.

Mahkemenin kabulüne esas alınan sanığın kullanımındaki Facebook isimli sosyal paylaşım sitesinden 23.06.2015 tarihinde, "Hastalığı faşizm olanın, doktoru BAHOZ ERDAL olur, (ALLAH orucunuzu kabul etsin afiyet olsun)" şeklinde yorum paylaşılmaktan ibaret eyleminin terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden nitelikte olmadığı nazara alındığında, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre de.

Muhakeme yapılabilmesinin şartlarından birisi de "non bis in idem" ifade edilen, aynı fiilden dolayı verilmiş bir hükmün veya açılmış bir davanın bulunmamasıdır. Kanunlarda açıkça yazılı olmadan da uygulanan bir hukuk normu olarak doktrinde de kabul olunan ve muhakeme hukukunun ana ilkelerinden olan "non bis in idem" ilkesi 1412 sayılı CMUK'nın 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında.

"Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir", 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında ise. "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, sonradan açılmış olan davanın reddine karar verilecektir. Sanık hakkında dosyamızda görülmekte olan aynı suça ilişkin Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2016 tarihli ve 2016/288 Esas 2016/299 sayılı Kararıyla mahkumiyet karar verildiği ve bu kararın 23.02.2017 tarihinde kesinleştiği bahsi geçen dosya aslının işbu incelenmekte olan dosya arasında alınarak; kesinleşmiş olan dosyadaki propaganda kabul edilen eylemler, incelemekte olduğumuz dosyamız ile bir bütün halinde değerlendirilip dosyamız kapsamında zincirleme suç hükümlerin uygulanmasına karar verilmiş ise işbu dosyadaki propaganda suçunu oluşturduğu kabul edilen 23.06.2015 tarihli paylaşımın Bakırköy

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2016 tarihli 2016/288 Esas 2016/299 sayılı dosyasındaki paylaşımlar ile aynı döneme denk geldiği, hukuki ve fiili kesinti oluşmadığı, eylem ve faaliyetlerin aynı dönemi kapsadığı, bu nedenlerle sanık hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2019/2009 Esas, 2020/1130 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul