Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/5863 K.2022/2364

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İlk derece mahkemesi tarafından 04.11.2021 tarihinde tefhimle verilen karara karşı, sanık müdafi tarafından 05.11.2021 tarihinde temyiz sebeplerini içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği ancak gerekçeli kararın tebliğinden sonra CMK'nın 295/1. maddesinde öngörülen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği anlaşılmakta ise de;

gerekçeli kararın tebliğine dair tebligat mazbatasında CMK'nın 295/1. hükmü uyarınca "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük yasal süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği takdirde hükmün temyiz edilmemiş sayılacağına" dair meşruhatın bulunmadığı görülmekle, sanık müdafiinin gerekçe içermeyen temyiz isteminin usule uygun yapıldığı kabul edilmekle; temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından tebliğnamede ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;