Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/7138 K.2022/2391

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi.

Anılan hükmün öngörülen 7 günlük yasal sürede istinaf edilmemesi nedeniyle istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK'nın 279/1-b maddesi gereğince reddine dair verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarihli kararının, aynı yasa maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup merciince de incelendiğinin anlaşılmasına göre, CMK'nın 286. maddesi kapsamında temyizi de kabil bulunmayan iş bu kararın incelenmeksizin dosyanın mahalline İADESİNE,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2022 tarihinde üye ...'ın 7188 sayılı yasanın 29. maddesi

uyarınca sanığın temyiz hakkı olduğu yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarihli ve 2018/2285 Esas, 2018/1598 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun süresi içinde olmadığı düşüncesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verdiği, karara itiraz edilmesi üzerine itirazın süresi içinde yapılmadığı düşüncesiyle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.07.2018 tarihli ve 2018/408 D. İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği tespit edilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 7188 sayılı Kanunun kabul edilip yürürlüğe girmesi üzerine Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat İnfaz Bürosunun 25.10.2019 tarihli başvurusu üzerine hükümlü hakkında infazın durdurulup durdurulamayacağı hususunun talep edilmesi üzerine Cumhuriyet savcısının olumlu görüşü alınarak Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2019 tarih ve 2017/393 Esas, 2018/98 sayılı kararıyla;

"Mahkememizin 15.03.2018 tarih, 2017/393 Esas, 2018/98 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... hakkında Terör Örgütü Propagandası Yapmak suçundan 3713 sayılı Yasanın 7/2 maddesi uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.05.2018 tarih, 2018/2285 esas, 2018/1598 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun reddine dair karar verildiği anlaşılmıştır.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.10.2019 tarih, 7188 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 286/3 fıkrasına eklenen b bendine göre hükümlünün, hükümlülüğüne konu suça temyiz hakkı getirildiği ve istinaf kararına karşı temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, talebin kabulü ile hükümlü hakkındaki infazın durdurulmasına dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir." şeklindeki kararı ile yasal ve doğru değerlendirme yaptığı,

Sanığın 7188 sayılı Kanun kapsamında yaptığı başvuru sonucu Dairemizce dosya üzerinde yapılan incelemede; "İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Daireinin 23.05.2008 tarihli kararının aynı Yasa maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup, merciince de incelediğinin anlaşılmasına göre, CMK 286. maddesi kapsamında temyizi de kabil bulunmayan iş bu kararın incelenmeksizin dosyanın iadesine karar verildiği" tespit edilmiştir.

Bu karar usul ve yasaya uygun değildir. Zira; 7188 sayılı Kanunun 29. maddesiyle 5271 sayılı Kanunun 286. maddesinde yapılan değişiklikle eklenen 3. fıkra gereğince; "İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir..." Yine aynı fıkranın a bendinde hangi suçlara karşı temyiz yolunun açıldığının belirtildiği ve bu suçlar arasında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesinde düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun da bulunduğu tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 286. maddesinin 3. fıkrasında "İkinci fıkrada belirtilen temyiz edilemeyecek kararlar kapsamında olsa bile aşağıda sayılan suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir..." Kanuni düzenlemeye bakıldığında bölge adliye mahkemesi kararları arasında herhangi bir ayrıma gidilmediği, bölge adliye mahkemelerinde verilen ve temyiz yolunu kapatan her türlü kararın Yargıtay denetimine açılması, yani sanığın yüksek mahkemeye erişim hakkını kullanması için özel olarak getirilmiş bir temyiz düzenlemesi olduğu aşikardır.

Yasada kısıtlanmayan bir durumun sanık aleyhine yorumlanarak bölge adliye mahkemelerinin süre yönünden verdiği ret kararlarının veya bu kararlara yapılan itirazın reddine dair kararların bu kanun kapsamında yer almadığını iddia etmek kanun koyucunun asıl amacını bertaraf etmektir.

Zira kanun koyucu gerekçesinde sanıkların belirtilen suçlarda herhangi bir şekilde yüksek yargıya erişim haklarını kullanamamaları sebebiyle bir hak kaybına uğramış olabileceklerini kabul ederek bu kanunun yürürlüğe girme tarihinden itibaren 15 gün içerisinde başvurmak kaydıyla haklarındaki hükmolunan cezanın infazının durdurulmasına ve temyiz hakkının kullanılarak dosyanın yeniden incelenmesi gerektiği sonucuna varmıştır.

Nitekim Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi de yasayı doğru yorumlayarak sanık hakkındaki hükmolunan cezanın infazını durdurulmasına ve dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi gerektiği sonucuna varmıştır.

Buna rağmen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen ret kararı normal yasal prosedür içerisinde verilebilir nitelikteki bir karar olduğu, ancak 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi gereğince; "... Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları temyiz edilebilir." hükmü gereğince temyiz yolunu kapatan her türlü kararın bu Kanun kapsamında olduğu, bölge adliye mahkemesi kararları arasında bir ayrımın yapılmadığı, aksi takdirde temyiz edilmeyip kesinleşen bölge adliye mhakemeleri kararları arasında ayrıma gidilmiş olacağı ve bunun da eşitlik ilkesine, hak ve nesafet ilkesine ve yüksek yargıya erişim hakkı ilkelerine aykırıdır.

Yazı İşl. Md.