Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/8468 K.2024/16192

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın mahkumiyetine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün istinafı üzerine verilen, Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2019 tarihli ve 2018/603 Esas, 2019/853 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararın, 18.01.2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen müdafiince süresinde kanun yoluna başvurulmadığından anılan Dairenin 18.03.2020 tarihli ek karar ile sanık müdafinin temyiz talebinin reddine karar verildiği görülmüş ise de.

Dairemizce kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararına nazaran, istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı bulunan ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde de eski hale getirme imkânı olan sanığa, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca tebliğ edilmediği göz önüne alınarak,

öğrenme üzerine sanık tarafından verilen 16.03.2020 tarihli temyiz dilekçesinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 40-42 nci maddeleri kapsamında değerlendirilerek yasal şartları taşıdığı ve temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2020 tarihli ve 2018/603 Esas, 2019/853 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararı ile Anayasa Mahkemesinin ... başvurusuna ilişkin 04.06.2020 tarihli ve 2018/15231 başvuru numaralı kararında belirtildiği üzere.

ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını ortaya koyan bir delil olacağında şüphe bulunmamakla birlikte, savunmasında ByLock kullanıcısı olmadığını bildiren sanığın savunmasının denetlenmesi bakımından, hükme esas alınan ...

ID numaralı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında ekleyen, eklenen ve irtibatlı bulunduğu kişiler olarak gözüken şahıslar hakkında soruşturma yahut kovuşturma bulunup bulunmadığı, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda sanık hakkında başkaca bir beyan yahut delil bulunup bulunmadığı araştırılması ile tüm delillerin birlikte 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması,

tespiti halinde beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla, doğrudan aleni duruşmada sanığın huzurunda veya 5271 sayılı CMK’nın 180/1-2-5 maddesi gereğince SEGBİS kullanılmak ya da anılan Kanunun 181/1 maddesinde öngörülen usule riayet edilmek suretiyle istinabe yoluyla dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz belgelere dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de:

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,