Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/8545 K.2024/16686

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinin uygulanması sonucu tayin olunan 7 yıl 15 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucunda '6 yıl 10 ay 15 gün' hapis cezası yerine '6 yıl 10 ay 15 ay' hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,