KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2022/8861 E., 2024/460 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/333 E., 2020/526 K.
- Suç
- Terör örgütü propagandası yapma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
588 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tokat 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/537 Esas, 2020/53 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 03.06.2020 tarihli, 2020/333 Esas ve 2020/526 sayılı Kararı ile ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07/02/2022 tarihli ve bozma görüşlerini içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı temyiz sebepleri özetle;
1- Ekran görüntüsü 4 ve 6'da "GERİLLA" kelimesini içerir paylaşımların "GERİLLA" ifadesinin PKK silahlı terör örgütünün silahlı militanlarını ifade ettiğine,
2-Ekran görüntüsü 2 ve 5 şeklindeki paylaşımlar bakımından ise her iki paylaşımın da ifade özgürlüğünü aşacak şekilde suça konu terör örgütü propagandası sonucunu doğuracak nitelikte olduğuna,
3-Ekran görüntüsü 6'da yer alan kaleşnikof model otomatik tüfekler içeren fotoğrafların bulunduğu paylaşımın suça konu PKK silahlı terör örgütünün kullanmış olduğu uzun namlulu silahı göstermesi nedeniyle bu paylaşımın örgüt propagandası içerdiğine,
4-Ekran görüntüsü 7'de yer alan paylaşımda şahsın giysilerinin suça konu terör örgütü PKK militanları tarafından giyilen giysiler olduğu, üzerinde yer alan şalda bulunan yıldızın örgütün bayrağını simgelediğine,
5- Söz konusu tüm paylaşımların suça konu PKK/KCK terör örgütünü simgelediği kanaatine varıldığı ve bu nedenle bu fotoğrafların örgütün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerinin propagandasını yaptığına,
6- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçun maddi unsurlarının oluşmaması nedeni ile sanığın CMK 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Özellikle PKK/KCK ve PYD/YPG kaynaklı terörün uzun süredir ülke gündemini meşgul ettiği ve Türkiye Cumhuriyeti Devletinin uzun zamandır mezkur terör örgütüyle mücadele verdiği hususu dikkate alındığında sanığın 19.10.2016 tarihli '' ... '' şeklinde ibare bulunan paylaşımın terör örgütünü meşru göstermeye yönelik olduğu ayrıca ülke gündeminin meşgul etmesi sebebiyle ve özellikle söz konusu terör örgütlerinin kullandıkları kalaşnikof silahların ellerinde olduğunu gösterir paylaşımlarının cebir ve şiddeti çağrıştırıcı nitelikte bulunduğu gözetilerek sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sosyal gerçeklikten uzak bir yorumla ve delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi
Hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/8861, K. 2024/460, 15 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama