Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/9273 K.2024/19692

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığa kovuşturma aşamasında atanan zorunlu müdafinin kararı istinaf ettikten sonra 08.03.2020 tarihinde sunmuş olduğu dilekçe ile vekillikten çekildiği, ancak sanığa müdafi görevlendirilmesi yapılmadan Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının sanığa soruşturma aşamasında atanan kovuşturma aşamasında görevi sonra eren yetkisi olmayan müdafiye tebliğ edildiği, Bölge Adliye Mahkemesi kararının müdafii tarafından temyiz edilmediği tespit edilmiştir.

Zorunlu müdafiliğin istinaf kararından sonra zaruri olup olmadığı hususu değerlendirildiğinde.

5271 ayılı CMK'nın 156/3 uyarınca zorunlu müdafiliğin soruşturma ve kovuşturma evresinde geçerli olduğu, 5271 sayılı CMK'nın 2-f maddesi uyarınca kovuşturma evresinin, iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evreyi kapsadığı, dolayısıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma aşamasında başlayan zorunlu müdafiliğin hükmün kesinleşmesine kadar sürdüğü anlaşılmakla istinaf kararıyla kesinleşmeyen silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan sanığa müdafi atanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan, istinaf kararından sonra kendi seçtiği bir müdafii bulunmayan, CMK'nın 156. maddesi uyarınca da re'sen müdafii görevlendirilmeyen sanık hakkında, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK'nın 150. maddesinin 3. fıkrası uyarınca müdafi görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, savunma hakkının kısıtlanmasını netice verecek biçimde müdafi ataması yapılmadığı anlaşıldığından, sanığa ilgili baro tarafından müdafi atanması için gerekli işlemlerinin yapılarak,