Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/9361 K.2024/20460

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.01.2020 tarihli, 2018/2285 Esas ve 2020/66 Karar sayılı 03.02.2020 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde temyiz başvurusu yapmadığı, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/573 Esas 2022/119 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyize konu kararın ayrıca sanığa tebliğinin gerekli olduğu ve dosya içeriğine göre İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin anılan kararının sanığa tebliğ edilmediği, sanığın kararı öğrenme tarihi olan 08.07.2020 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu ve temyiz kanun yolu başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmakla,

Dosya içerisinde yer alan 10.10.2017 tarihli ikamet arama ve el koyma tutanağına göre, kolluk görevlilerince sanığın ikamet adresine gidildiğinde adreste kimsenin olmadığının anlaşılması üzerine sanığa ulaşılmış ve aynı gün sanığın adrese gelmesi üzerine gerekli arama ve el koyma işlemleri yapıldıktan sonra sanık, ilgili kolluk görevlileriyle birlikte kendiliğinden kolluk birimine giderek soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konum ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının birinci cümlesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,