KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2023/1010 E., 2025/27615 K.
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1742 E., 2021/1342 K. İLK DERECE : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/782 E., 2019/388 K
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK’nın 221/4, 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle
Karar Detayı
327 kelime·2 dk okuma
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedeni bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede. Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre.
Silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği kabul edilen sanığın mahkumiyetine ilişkin yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla;
sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü sair nedenler yerinde görülmediğinden reddine ancak.
Sanık hakkında dosya içerisinde bulunan 02.05.20 17... .05.2017 tarihli tutanaklardan da anlaşılacağı üzere hakkındaki soruşturmayı öğrenmesi üzerine kendiliğinden gönüllü olarak kolluk birimlerine giderek teslim olup, soruşturma aşamasından itibaren etkin pişmanlık kapsamında örgüt ve mensupları hakkında örgütte kaldığı süre, örgüt içindeki konumu ve faaliyetlerine uygun bilgiler verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 221/4-1. cümle uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,