Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/1109 K.2024/10000

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2019/224 Esas, 2020/314sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 51 inci maddesi, 58 inci maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/659 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi kaldırılıp düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi özetle.

1.Usul ve kanuna aykırı mahkumiyet kararı verildiğine, 2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3.Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, 4.Paylaşımların ifade özgürlüğü çerçevesinde olduğuna, 5.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, zincirleme suçun unsurlarının oluştuğuna, 6.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sebepler ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın 24.07.2024 tarihli dilekçesinde; iddianamelere konu "..." isimli sosyal medya hesabının gerçek kullanıcısının eşinin olduğunu, sanığın adına ancak eşi tarafından kullanılan "0505 798 ... " numaralı hat ile giriş yapılarak sosyal medya hesabının oluşturulduğunun beyan etmesi, aşamalarda atılı suçu kabul etmemesi, sosyal medya hesabında kullanılan takma adın kadın ismi olması, sanığın eşinin beyanlarının suçun sübutu açısından belirleyici delil olması karşısında;

eşi ...'in duruşmaya getirtilip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 45 inci maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı da hatırlatılıp taraflara da soru sorma hakkı tanınmak suretiyle olaya ilişkin etraflıca beyanlarının tespit edilmesi, sosyal medya hesabının bağlı olduğu mail adresi ile telefon numarası tespit edilerek suç tarihleri ve sonrasında kimlerin kullanımında olduğuna dair HTS kayıtları alınması, gerçek kullanıcının belirlenmesi bakımından gerektiğinde tanık da dinlenerek tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Karar tarihinden sonra 12.03.2024 tarihinde 32487 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 7499 sayılı “Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"a göre 5271 sayılı CMK'nın 231/6 ncı maddesinde yer alan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunu kabulüne dair şartın kaldırıldığının anlaşılması karşısında anılan düzenlemenin sanık lehine olduğu anlaşılmakla bahse konu yasa değişikliği hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.07.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/659 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bingöl