Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/11904 K.2024/2917

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2020 tarih ve 2019/231 Esas, 2020/32 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 221/4-1 inci cümle, maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir. 2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarih ve 2020/611 Esas, 2022/333 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 20.05.2023 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri.

HTS kayıtlarının konuşma içeriklerinin belli olmaması ve örgütsel görüşmelere ilişkin olmaması nedeniyle mahkumiyete esas olamayacağına, tanık beyanlarının da sanık lehine olması nedeniyle hükme esas alınması gerektiğine, sanığın örgütle irtibatı konusunda somut bir delil elde edilemediğinden, suçun unsurlarının oluşmadığı da dikkate alınarak beraat kararı verilmesi ve hükmün bozulması gerektiğine ve dilekçede belirtilen sair nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında her ne kadar soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak istemediğini beyan etmişse de tüm aşamalarda istikrarlı olarak samimi şekilde bildiklerini analattığı, yine kovuşturma aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak amacıyla önceki teşhis işlemlerini doğruladığı dikkate alınarak sanığın eylemlerinin TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca silahlı terör örgütü üyeliği suçunu oluşturduğu,

ancak dosya kapsamına göre sanığın hakkında başlatılan soruşturmayı öğrendiğinde kendiliğinden adli mercilere başvurarak örgütün yapısı ve faaliyeti hakkında bilgi verdiği anlaşılmakla TCK'nın 221/4 maddesinin 1 nci cümlesi uyarınca hakkında atılı suç yönünden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, sanık hakkında adli sicil kaydı incelendiğinde hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Gölcük

3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın sırf askeri suç kapsamında olduğu görülmekle mahkemesine ihbarda bulunulmamıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyaya yansıyan eylemleri ile sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle anılan örgütün üyesi olduğuna ve silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre ve dosya içerisinde bulunan 16.04.2019 tarihli kolluk tutanağına göre soruşturma aşamasında kendiliğinden ilgili kolluk birimine teslim olup aşamalarda örgüt hakkında faydalı ve samimi bilgiler veren sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır, ancak.

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen ve etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına karar verilen sanık hakkında TCK'nın 221/4-1 inci cümle ve CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken TCK'nın 221/4-1 inci cümle hükmüne göre ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen denetimli serbestlik tedbirinin süresinin kararda belirtilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin 24.02.2022 tarih ve 2020/611 Esas, 2022/333 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasındaki "sanık hakkında TCK'nın 221/4-1. cümle hükmüne göre ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkartılarak yerine "sanık hakkında TCK'nın 221/4-1 inci cümle ve CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin yazılması ve "sanık hakkında TCK'nın 221/5 inci maddesi uyarınca 1 yıl süreyle denetimli