Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/18215 K.2024/2697

Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/96 Esas, 2020/351 sayılı kararı ile Sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

22. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2021/15 Esas, 2022/1763 sayılı kararı ile Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak.

Sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2021/15 Esas, 2022/1763 sayılı ek kararı ile Sanık müdafiİnin temyiz başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. D. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.07.2023 tarihli, ek kararın onaması görüşünü içerir tebliğname ile Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiİnin temyiz istemleri özetle. 1.Bölge Adliye Mahkemesi kararı kendilerine tebliğ edilmediği için temyiz başvurusunun süresinde kabul edilmesi gerektiğine, 2.Bank Asyada talimat üzerine yapılmış herhangi bir işlemi bulunmadığına, maaş hesabı olarak kullanıldığına, birikim amaçlı rutin işlemler olduğuna, 3.Sanık hakkında başkaca bir delil bulunmadığına ve, 4.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin, örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı başvurulacak kanun yolu, merci, süresi ve şekli açıklanmak suretiyle 07.12.2022 tarihli duruşmada tefhim edilen karara karşı, sanık veya müdafii tarafından süre tutum dilekçesi verilmediği, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 11.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2021/15 Esas, 2022/1763 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara