Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/21224 K.2024/9627

Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2018/464 Esas, 2019/42 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK'nın 296 ncı maddesi uyarınca süre yönünden reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.08.2023 tarihli ve eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. 1- Tebligatın usule ve kanuna aykırı şekilde yapıldığına, Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda sanığa tebliğ yapılmadığından öğrenme tarihi olan 17.03.2023 tarihinde tebliğ edildiğinin kabulü ile eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğine, 2- Kararın hukuka aykırı olduğuna, 3- Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, paylaşımların siyasi fikir ve düşünce açıklamasından ibaret olduğuna, 4- Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı ek kararına karşı sanık müdafinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede. Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilip, sanık müdafiine 17.02.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı kararına karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının sanık müdafiine tebliğ edilmesine rağmen müdafiinin yasal süre içerisinde temyiz talebinde bulunmadığı, sanığın vekaletname sunan yeni müdafii tarafından 09.06.2023 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi verildiği görülmekle; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas 2022/119 sayılı kararında belirtildiği üzere.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafiinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanığa Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi uyarınca usulüne uygun tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanığın yeni müdafii tarafından verilen eski hale getirme ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliği ile kabul edilmekle.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı ek kararın KALDIRILMASINA, B) Terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve bu hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafinin temyiz başvuruları yönünden yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli ve 2019/1156 Esas, 2020/43 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aydın