Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/2500 K.2023/1651

Bitlis

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2018/122 Esas, 2021/203 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun ) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı yasanın 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 221 inci maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları,

58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 8 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1247 Esas, 2021/1454 sayılı Kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.12.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle. 1. Sanığın örgüt içinde mahrem imam değil öğretmen pozisyonunda olduğuna. 2. Sanık hakkında uygulanan teşditin gerekçesiz olduğuna. 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık indirimin en üst sınırdan uygulanması gerektiğine. 4. Sanıkla aynı durumda olan başka sanıklara daha az ceza verildiğine. 5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın örgütle lise yıllarında tanıştığı, üniversiteye hazırlık amacıyla Van ilinde örgüte bağlı FEM dersanesine gittiği, 2008 yılında Denizli ilinde üniversiteye başladığı, Denizli'de örgüt evinde kaldığı, kaldığı örgüt evinde her hafta sohbetlerin yapıldığı, Denizli'de bulunduğu süreçte Ankara'da Harp okulunda okuyan örgüt mensuplarıyla ilgilendiği, ilgilenirken haberleşme aracı olarak genelde ankesörlü sabit hatları kullandığı, ardından sırasıyla ev imamlığı ve Bölge Talebe Mesullüğü görevlerinde bulunduğu, örgütsel sohbetlerde örgüt liderinin kitapları ve vaazlarının okutulduğu, videolarının izlendiği,

ardından sanığın 2013 yılında Bitlis Tatvan'da örgütün askeri mahrem imamlarının isteğiyle Tatvan'da bulunan Tugaydaki subay olan asker kişilerin sorumluluğunun verildiği, sanığın böylece Tatvan'daki askeri birim yapılanmasında mahrem imam olarak görev aldığı, sanığın savunmasında ve teşhisinde de belirttiği üzere pek çok subay ile ilgilendiği, onların tayin döneminde devirlerini aldığı ve onları devrettiği, örgüt mensubu olan subaylarla belli periyotlarda örgüt evlerinde görüşmelerde bulunduğu, sanığın kendi üst biriminden gelen talimatları subaylara aktardığı,

Tatvan'daki askeri personeller hakkında fişlemeler ve bilgiler elde etme adına subaylardan bilgi istediği, sanığın bu bilgileri bilgisayarlara kayıt yaptığı, subaylardan himmet ve kurban parası adı altında örgüte para topladığı, subaylara örgüt içi evlilikleri yapmaları hususunda telkinlerde yönlendirmede bulunduğu, ByLock isimli örgütün gizli haberleşme programını kullandığı, ayrıca sorumlusu olduğu subaylara çeşitli konuşma programları yükleyerek örgütsel görüşmeleri bu yolla yaptığı, "Asım" kod ismini kullandığı, örgütün mahrem yapılanmasında yer alan şahıslarla irtibat halinde olduğu,

nitekim kendisinin de askerlerden sorumlu mahrem imamlardan olduğu, sanığın eylemlerine darbe teşebbüsüne kadar devam ettiği anlaşılmış olmakla tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın örgüt içerisinde kendisine verilen talimatlar doğrultusunda hareket ettiği ve bu şekilde çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylemleri ile üzerine atılı "Silahlı Terör Örgütüne (FETÖ/PDY) Üye Olma" suçunu işlediği kanaatine varılarak, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen dosya kapsamına ve gerekçeye göre İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile hukuki vasıflandırma ve cezanın kişiselleştirilmesi yönünden hükümde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz aşamasında sanığın etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğine ilişkin sunmuş olduğu 06.03.2023 tarihli dilekçenin ekinde bildirilen ve sanık tarafından imzalanmış bulunan, hakkındaki bir ifade ile soruşturmaya başlanılan ve bu soruşturmada kolluk tarafından yakalanıp yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık indiriminden azami hadde yakın miktarda yararlandırılan sanığın aşamalardaki ifade ve savunmalarında verdiği bilgilere benzer bilgiler içeren aynı tarihli dilekçenin etkin pişmanlık kapsamında olmadığı değerlendirilmiştir.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği, örgüte ait evlerde ev abiliği yaptığı, 2016 yılına kadar örgüt içinde askeri mahrem imamlık yaptığı ve örgüt içinde gizliliği korumak amacıyla kod isim kullandığı belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/1247 Esas, 2021/1454 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis