Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/3142 K.2023/4971

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyle 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2014/129 Esas, 2022/167 sayılı Kararı ile 06.12.2001 tarihli gıyabi tutuklama müzekkeresi sonrası sanık hakkında zaman aşımını kesen bir karar veya işlem bulunmadığı ve bu haliyle dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.11.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; her ne kadar sanık hakkında davanın düşmesine karar verilmiş ise de CMK madde 33 gereğince dava dosyasında esas hakkında mütalaa verilmeden düşme kararı verilmiş olması sebebiyle kararın bozulması temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yüklenen atılı suç için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre, zamanaşımını düzenleyen 765 sayılı TCK'nın 102 ve 104 üncü maddelerinde belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolduğu gözetilerek; zamanaşımı süresi dolduktan sonra artık mahkemenin herhangi bir işlem yapamayacağı da nazara alındığında bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. 06.12.2001 tarihli gıyabi tutuklama müzekkeresi sonrası sanık hakkında zamanaşımını kesen bir karar veya işlem bulunmadığı ve bu haliyle dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine yönelik kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2014/129 Esas, 2022/167 sayılı Kararında o yer Cumhuriyet savcısı öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...