Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/3653 K.2023/4186

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/13953 Esas, 2022/3525 sayılı bozma Kararı üzerine. 1. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin bozmaya uyarak vermiş olduğu 01.11.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/256 sayılı Kararı ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanunun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezanın mahsubuna karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.02.2023 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemleri özet olarak. 1. Sanığın örgüte müzahir dershanede kantin işletmecisi olarak geçim kaygısıyla çalıştığına ve dershanenin baskısıyla söz konusu protestolara katıldığına, 2. Usule ve kanuna aykırı karar verildiğine, 3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 4. Sanığın eylemleri itibarıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair hususlara ve sair temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia ve mahkemenin kabulü nazara alındığında, sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümde düzeltme sebebi dışında bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş olup. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;

sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezaların belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK'nun 314/3 üncü maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi” olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/194 Esas, 2022/256 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi gereği,

hükmün 1 inci fıkrasının ikinci bendinden “TCK'nun 314/3 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ...