Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/4534 K.2026/789

Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ek karar temyiz edilmekle.

Sanık hakkında bölge adliye mahkemesince verilen hükmün sanık müdafiine 10.10.2021 tarihinde tebliği edildiği, sanık müdafisince 20.10.2021 tarihinde UYAP sistemi üzerinden ilk derece mahkemesi aracılığıyla gönderilen dilekçenin temyiz iradesi içerdiği ve söz konusu temyiz isteminin süresinde yapıldığı,

ayrıca bölge adliye mahkemesinin gerekçeli kararı kendisine tebliğ edilmediği anlaşılan sanığın, 02.11.2021 tarihli dilekçesi ile etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih, 2019/16-573 esas ve 2022/119 sayılı kararı nazara alınarak sanığın temyiz talebinin de süresinde olduğu kabul edilmekle.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2021 tarih ve 2019/1776 esas, 2021/1460 sayılı ek kararına karşı yaptığı başvurunun kabulüyle anılan EK KARARIN KALDIRILMASI suretiyle yapılan incelemede. Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarih ve 9-18-78 sayılı kararında açıklandığı üzere; etkin pişmanlık hükümlerinin amacı, bir yandan terör ve örgütlü suçlarla mücadele bakımından stratejik önemi nedeniyle en etkili bilgi edinme ve mücadele araçlarından olan örgütün kendi mensuplarını kullanmak, diğer taraftan da suç işlemeyi önlemek, mensup olduğu kanun dışı örgütün amaçladığı suçun işlenmesine engel olanları ve işlediği suçtan pişmanlık duyanları cezalandırmayarak ya da cezalarında belli oranlarda indirim yaparak yeniden topluma kazandırmaktır.

5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir.

Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/14 26... /12 92... .10.2015 tarih, 2015/1565-3464 K.). 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunulduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3’ten 3/4’e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır.

Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir. Bu açıklamalar ışığında, somut olay değerlendirildiğinde.

Sanık müdafiinin, temyiz aşamasında sunmuş olduğu 06.03.2023 tarihli dilekçesinin ekinde sunulan sanığa ait 27.02.2023 tarihli dilekçesi ve sanığın 02.11.2022 tarihli dilekçesi ile sanığın etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirmeleri karşısında, sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınıp, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre,

örgütsel faaliyet ve konumlarına uygun faydalı bilgiler olup olmadığı eldeki bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221. maddesinin 4. fıkrasının 2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,