Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/7052 K.2024/15309

Bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü.

İlk Derece Mahkemesince 22.11.2022 tarihli duruşmada sanığın beraatına karar verilerek kararın duruşmada hazır bulunanlara tefhim edildiği, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından 22.11.2022 tarihinde gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi, 09.01.2023 tarihinde ise gerekçeli temyiz talebinin sunulduğu, sunulan gerekçeli temyiz talebinin başlık kısmında kararın tebliğ tarihi olarak 31.12.2022 tarihi belirtilmiş ise de, UYAP kayıtlarında ve fiziki dosyada yapılan incelemede gerekçeli kararın o yer Cumhuriyet savcısına tebliğ edildiğine dair bir evrak veya derkenar kaydının bulunmadığı,

UYAP üzerinden yapılan incelemede ise gerekçeli kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından ilk kez görüldüğü tarihin 09.01.2023 tarihi olduğunun tespit edildiği, bu halde 09.01.2023 tarihinde sunulan gerekçeli temyiz talebinin CMK'nın 295 inci maddesinde düzenlenen 7 günlük süre içerisinde verildiğinin anlaşılması karşısında, temyiz talebinin reddi yönünde görüş bildiren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesindeki düşünceye iştirak edilmemiş olup.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla.